Camperlife.eu Theo en Corrie Keek

31aug/180

Terug naar Nederland

Nog net in Tsjechië. Vanuit Klínovec rijden we 25 km verder westwaarts naar een wandelgebied in het Ertsgebergte in Nové Hamry. Gerda wil naar een ziekenhuis in het Duitse Chemnitz voor een second opinion. Ze hoopt, tegen beter weten in, loopgips te krijgen. Het wordt: gips eraf, foto maken, gips er weer om. Ze krijgt te horen dat loopgips nog wel drie weken kan duren. Ze is er dus niets mee opgeschoten maar ze weet nu in ieder geval héél zeker waar ze aan toe is.

Intussen maken wij een flinke wandeling in de bossen rond Nové Hamry. Wat is het stil zo met z’n tweeën. Onderweg zien we plantjes en dennetjes in een wonderbaarlijk blauwe kleur. Zou dit het gevolg zijn van erts in de bodem? Op een gegeven moment vindt Theo het leuk om de bewegwijzerde route te verlaten. We lopen, lopen en lopen – er komt geen einde aan en er is geen zicht op hoe we het bos ooit weer uit zullen komen. Hoeveel wegen moet een man bewandeld hebben voordat hij toegeeft dat hij verdwaald is? Uiteindelijk vindt Corrie het niet meer grappig. We keren om en gaan dezelfde weg terug. Ach, wat geeft dat: de achterkant ziet er toch anders uit dan de voorkant. En ….. het was een prachtige wandeling.

Gearchiveerd onder: Nieuws Blijf lezen
31jul/180

Tsjechië

We gaan met vakantie! We gaan naar Tsjechië met Gerda/Jan en Mirjam/Fred. We verzamelen in Losser. Het is ontzettend warm: 31°. De eerste avond is er zoveel te kwekken dat het laat is voor we het weten. Natuurlijk maakt Gerda koffie aziatico. Om 21.30 uur komen we tot de conclusie dat het te laat is om nog te koken dus wordt het: bak oe een ei.

Na een warme nacht beginnen we aan de gezamenlijke reis: drie campers achter elkaar.
Midden op de middag komen we net ten zuiden van Kassel aan in Baunatal. Op “fatsoenlijke” tijd wordt er gekookt en gegeten. We blijven nog lang buiten zitten. Het is veel te warm binnen en te warm om naar bed te gaan. Toch hebben we op een gegeven moment geen keus. Het is écht bedtijd willen we morgen fris en fruitig verder rijden.

In Bad Berka is niets te doen. In een half uur tijd hebben we het dorp drie maal in de rondte gelopen. Er is wel een goede ijssalon met erg lekker ijs. Aan het begin van de avond worden we de camper in gejaagd vanwege een onweersbui. Het frist er niet echt van op.

Gearchiveerd onder: Nieuws Blijf lezen
30jun/180

Nederland

Juni is een erg drukke maand. We hebben nog steeds de nodige dingen te regelen en lang niet alles gaat van een leien dakje. Daarnaast is er heel veel gezelligheid. We gaan van Deventer naar Apeldoorn, van Winterswijk, ’s-Heerenberg naar Gaanderen, Amersfoort en Rozendaal. We krijgen een app: buggy-Ben is in Nederland en gelukkig is er nog een plekje in de agenda om bij Slot Loevestein af te spreken.
Vervolgens reizen we af naar Vianen waar we Gerda/Jan en Mirjam/Fred treffen om onze gezamenlijke reis naar Tsjechië voor te bereiden. Met de voorbereiding zijn we snel klaar. Wanneer en van welk punt vertrekken we en waar zal de eerste stop zijn? We zijn er snel uit – verder zien we wel hoe het loopt. We vermaken ons prima. We gaan naar de markt, maken een stadswandeling, gaan bier proeven en genieten van de optocht van oldtimers die door Vianen rijdt. Holly en Nico komen ons een dagje gezelschap houden.

Beregezellig allemaal maar wel intensief. En we hebben nog wat reserves nodig want er staat nog meer op ons programma. Bovendien krijgt de koelkast kuren, dus: weer een klusje. We moeten naar Alphen aan de Rijn om het te laten fixen. Gelukkig is er weinig aan de hand: de gasinspuitnozle zit verstopt dus het euvel is snel verholpen. Behalve het schoonhouden van het branderblokje weet Theo nu ook dat hij hier zelf op kan letten.
Via een afspraak in Brummen komen we weer bij Edgar en Lore terecht. Het is inmiddels 22 juni; we blijven letterlijk logeren. Van het glanzende jasje van de camper, van de oppimp van de camper vorig jaar mede ter bescherming van de camper, is weinig meer over. Daarvoor hebben we niet zoveel geld betaald! De firma Kolsté in Winterswijk snapt er niets van; de camper gaat enige dagen naar het bedrijf zodat men kan kijken wat er aan de hand is en om, hopelijk, het probleem op te lossen. Voor de tweede keer in een aantal weken zijn we dakloos. Gelukkig dat we in zulke gevallen bij beide kinderen terecht kunnen.

Gearchiveerd onder: Nieuws Blijf lezen
31mei/180

Naar Nederland

Verder onderweg naar Nederland.
De eerste stop in Frankrijk is in Grenade sur l’Adour. Sur l’Adour: aan de rivier de Adour dachten we. De rivier is er wel – op grote afstand. De camperplaats is prima om te overnachten, niet om te blijven. Bovendien grenst de plek aan een voetbalveld en het is zaterdag. Al vaker hebben we gemerkt dat voetbalwedstrijden in Frankrijk op zaterdagavond zijn. We hebben niet zo’n zin aan zoveel drukte voor de deur na een hele dag rijden.

Een blik op de kaart leert ons dat we maar een half uurtje van Labastide d’Armagnac verwijderd zijn. Dat half uurtje kan er nog wel bij vandaag. We zijn ruim drie jaar geleden in Labastide d’Armagnac, één des plus beaux villages de France met een prachtige camperplaats, geweest. De bastide (vestingstad) dateert uit 1291 en is aangelegd volgens de strakke formule van een rechthoekig plan waarin de charretières, brede doorgangen speciaal gebouwd voor paard en wagen, dienen als hoofdroute naar het centrale plein. Labastide d’Armagnac is ook de plaats van de armagnac, de oudste soort cognac.

Gearchiveerd onder: Nieuws Blijf lezen
30apr/180

Portugal

Hoera, we zijn weer in Europa. Wat we meteen merken is hoe gestrest mensen zich in het verkeer gedragen. Voor het eerst in drie maanden kunnen we weer 80 km per uur rijden; aan alle kanten worden we met hoge snelheid ingehaald. Zelfs door vrachtwagens. En ja, daar zijn ze weer: de files. Als het verkeer van twee banen naar één baan wordt geleid, levert dit hilarische situaties van asogedrag op zoals o.a. de file voorbij rijden en zich er vooraan tussen drukken.
Wat ons verder nog opvalt? De verschillende diersoorten lopen binnen een omheining. Er zijn geen geiten, schapen, koeien en kippen meer op de rijbaan.

Nadat we van de boot zijn gekomen, nemen we na een overnachting op Spaanse bodem de volgende morgen afscheid van Ynske en Ko. Zij rijden verder Spanje in, wij gaan richting Portugal. Omdat we dit voorjaar eerder dan gemiddeld in Nederland terug zullen zijn, gaan we alleen naar een paar favoriete plekjes. We beginnen in Mértola. Het is een leuk plekje aan de rivier maar we hebben het er snel gezien. Het wordt er zo druk dat we de buren door de ramen een hand kunnen geven. Niet echt ons ding zo boven op elkaar gepakt.

Gearchiveerd onder: Nieuws Blijf lezen